In de film il postino probeert de ‘postino’ de wereld te begrijpen, hij doet dit door aan het objectieve betekenis te geven. Hij vormt een fictieve realiteit om zichzelf en alles om zich heen een plaats te geven.
Vaak gebruikt men metaforen voor een moeilijke begrippen simpel voor te stellen, door iets wat iedereen kent. Maar juist de metaforen die je gebruikt kunnen je blik beïnvloeden. Bv.: tijdens de Tweede Wereldoorlog werd in Duitsland de metafoor “Joden zijn ratten” gebruikt. Dit is iets wat iedereen zich kan inbeelden en dat maakte het zo effectief.
We moeten oppassen voor de metaforen die we gebruiken, mensen kunnen enkel interpreteren vanuit hun kijk op de wereld/ hun ervaringen. Daarom mogen niet alle metaforen te moeilijk zijn of te open voor eigen interpretatie zodat de boodschap niet verloren gaat.
Natuurlijk is het moeilijk om zo iets abstract als een metafoor te beschrijven en uit te leggen, daarom is de beste manier met een metafoor:
Een metafoor is de brug tussen het objectieve en fictieve. Het verbindt ons met de realiteit, het laat onze fantasie de vrije loop te gaan. Zonder metaforen vallen we in het meer des vergetenheid.